Εργοθεραπεια

Εργοθεραπεια

Τί είναι η Εργοθεραπεία:

Από τη στιγμή της γέννησής του, το παιδί ζει και αλληλεπιδρά σε ένα περιβάλλον γεμάτο ερεθίσματα. Από τη φύση του λατρεύει να εξερευνά, να αποκτά εμπειρίες, καλλιεργώντας με αυτό τον τρόπο δεξιότητες ουσιαστικές για την ανάπτυξή του. Η Εργοθεραπεία χρησιμοποιεί δραστηριότητες βασισμένες στην ανάγκη του παιδιού για εξερεύνηση, με σκοπό την κατάκτηση αυτών των δεξιοτήτων. Απώτερος στόχος είναι το παιδί να εμπλακεί στην διαδικασία της μάθησης, ώστε να ενισχύσει την προσαρμοστικότητά του στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος.

Τομείς παρέμβασης Εργοθεραπείας:

Το παιδί δραστηριοποιείται σε τρείς βασικούς τομείς. Πιο συγκεκριμένα, στους τομείς της αυτοϋπηρέτησης, της παραγωγικότητας (προσχολικό και σχολικό πλαίσιο) και του ελεύθερου χρόνου. Αυτά ακριβώς είναι και τα πλαίσια στα οποία παρεμβαίνει η Εργοθεραπεία, βοηθώντας το παιδί θα μάθει να λειτουργεί ανεξάρτητο, ενισχύοντας έτσι την αυτοπεποίθησή του.

Με την Εργοθεραπεία το παιδί:

  1. Αποκτά καλύτερη αντίληψη σώματος, μαθαίνοντας να διακρίνει τα μέλη καθώς και τη δεξιά/αριστερή πλευρά του, για τη συμμετοχή του σε δραστηριότητες καθημερινής ζωής.
  2. Γίνεται επιδέξιο σε δραστηριότητες αδρής κίνησης, αποκτώντας καλύτερη στάση σώματος και έλεγχο, για τη συμμετοχή του σε αθλητικές δραστηριότητες.
  3. Βελτιώνεται σε δραστηριότητες που απαιτούν λεπτή κινητικότητα. Εκπαιδεύεται στην εδραίωση δυναμικής τριποδικής σύλληψης για τη χρήση μολυβιού, ψαλιδιού και μικροαντικειμένων με ορθότητα και ακρίβεια.
  4. Ενισχύει τον αμφίπλευρο συγχρονισμό του, για την συγχρονισμένη χρήση των δύο πλευρών του σώματος σε πλήθος δραστηριοτήτων.
  5. Εκπαιδεύεται σε δραστηριότητες οπτικής αντίληψης και οπτικοκινητικού συγχρονισμού, όπου απαιτείται συντονισμένη δράση ματιού-χεριού, δεξιότητες που είναι απαραίτητες για την γραφή και τον αθλητισμό.
  6. Αποκτά χωροχρονικό προσανατολισμό, μαθαίνοντας τις βασικές έννοιες του χώρου και του χρόνου, για καλύτερο προσανατολισμό και διαχείριση χρόνου.
  7. Ενισχύει αντιληπτικές και γνωστικές δεξιότητες, όπως η κατηγοριοποίηση, η οπτική και ακουστική μνήμη, η κριτική ικανότητα και η επίλυση προβλήματος.
  8. Ενισχύει την βλεμματική του επαφή και την ικανότητα συγκέντρωσης, σημεία «κλειδιά» για την εκπαιδευτική διαδικασία.
  9. Κοινωνικοποιείται, μαθαίνοντας να προσαρμόζει τη συμπεριφορά του ανάλογα με τις συνθήκες και τους ρόλους που αναλαμβάνει.
  10. Εντάσσεται στην διαδικασία του παιχνιδιού (κινητικό, συμβολικό, δημιουργικό , εκπαιδευτικό).

Οι παραπάνω δεξιότητες είναι αλληλένδετες και αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια της αναπτυξιακής πορείας του παιδιού!

Το τμήμα Εργοθεραπείας :

Το τμήμα Εργοθεραπείας είναι ανοιχτό σε παιδιά που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κίνηση, την αντίληψη και τη μάθηση, το παιχνίδι, την κοινωνικότητα και τις Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής.

Ο ρόλος του Εργοθεραπευτή είναι:

  1. Διαγνωστικός.
  2. Θεραπευτικός.
  3. Συμβουλευτικός.


Το τμήμα παρέχει:

  1. Ολιστική αξιολόγηση των δεξιοτήτων του παιδιού και εντόπιση των αναγκών του.
  2. Σχεδιασμό εξατομικευμένης θεραπευτικής παρέμβασης, βασισμένη στις ανάγκες του.
  3. Εφαρμογή του θεραπευτικού προγράμματος στα πλαίσια της συνεδρίας αλλά και σε εναλλακτικά πλαίσια, όπου το παιδί δραστηριοποιείται (σχολείο, σπίτι).
  4. Συχνή επανεκτίμηση της πορείας του προγράμματος και αναπροσαρμογή του.
  5. Ανοιχτή επικοινωνία με γονείς, με σκοπό την επίλυση προβληματισμών γύρω από το παιδί.
  6. Επικοινωνία με φορείς και εκπαιδευτικούς, με στόχο την σφαιρική αντιμετώπιση των δυσκολιών του παιδιού.

Οι γονείς ρωτούν :

  1. «Το παιδί μου μοιάζει απρόσεκτο και προκαλεί συχνά ζημιές, κυρίως στο σπίτι. Όσο και αν του εφιστώ την προσοχή, η εικόνα του δεν διορθώνεται. Αυτό είναι κάτι που αλλάζει;»

    Η κίνηση του παιδιού είναι κάτι που ωριμάζει σταδιακά και κατακτάται βαθμιαία, όσο αυτό μεγαλώνει. Απαραίτητες προϋποθέσεις για κίνηση είναι η καλή σωματογνωσία, ο αδρός και αμφίπλευρος συγχρονισμός και ο προσανατολισμός στο χώρο.

    Στο τμήμα Εργοθεραπείας, το παιδί εκπαιδεύεται ώστε να αντιλαμβάνεται καλύτερα το σώμα του, να κινείται ελεγχόμενα και οριοθετείται μέσα στο χώρο. Έτσι επιτυγχάνονται ολοένα πιο ανεξάρτητες και προσεκτικές μετακινήσεις.

  2. « Παρατηρώ ότι το παιδί μου δεν κρατάει σωστά το μολύβι και τα γράμματά του δεν ''πατάνε'' στην γραμμή του τετραδίου. Συχνά αντιστρέφει αριθμούς και γράμματα όταν γράφει. Αυτό είναι κάτι που αλλάζει; Που μπορώ να απευθυνθώ;»

    Ο καθρεπτισμός γραφημάτων αποτελεί δείγμα ελλιπούς οπτικής αντίληψης και οπτικοκινητικού συγχρονισμού. Σε συνδυασμό με τη λανθασμένη σύλληψη του μολυβιού, η γραφή δεν είναι οριοθετημένη και μπορεί να γίνει αρκετά δυσανάγνωστη.

    Αυτό είναι κάτι που διορθώνεται με την πρώιμη παρέμβαση του Εργοθεραπευτή.

  3. «Συχνά το παιδί μου πηγαίνει σχολείο έχοντας τα λάθος βιβλία και τετράδια. Δεν μπορώ να εξηγήσω την αφηρημάδα του. Πού μπορώ να απευθυνθώ;»

    Η προετοιμασία της σχολικής τσάντας είναι μια από τις βασικότερες υποχρεώσεις ενός παιδιού στο σχολείο. Για να καταφέρει να φτιάξει την τσάντα του, το παιδί θα πρέπει να είναι εξοικειωμένο με το εβδομαδιαίο του πρόγραμμα και να μπορεί να ολοκληρώσει μια δραστηριότητα με σειρά βημάτων, έχοντας την απαιτούμενη συγκέντρωση προσοχής.

    Στο σημείο αυτό μπορείτε να ζητήσετε τη συμβουλή ενός Εργοθεραπευτή.

  4. « Το παιδί μου μπορεί να μείνει για αρκετή ώρα προσηλωμένο παίζοντας με το ηλεκτρονικό του ενώ αντίθετα δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί και να ολοκληρώσει το διάβασμά του ή να μαζέψει το δωμάτιό του. Πως εξηγείται αυτό;»

    Δραστηριότητες όπως η μελέτη και η φροντίδα των προσωπικών μας αντικειμένων προαπαιτούν οργάνωση σκέψης, σχεδιασμό και πράξη. Παιδιά που υπολείπονται σε αυτούς τους τομείς δυσκολεύονται πραγματικά να τις φέρουν εις πέρας. Αντίθετα, η δομή μιας πίστας ηλεκτρονικού παιχνιδιού είναι βασισμένη σε αυτό το τρίπτυχο, με αποτέλεσμα τα παιδιά να μένουν εκεί για ώρες.

    Προσοχή! Αυτό δεν σημαίνει πως το ηλεκτρονικό παιχνίδι δρα ως εκπαιδευτικό μέσο για την κατάκτηση των δεξιοτήτων που προαναφέρθηκαν.

  5. « Η νηπιαγωγός συχνά παρατηρεί ότι το παιδί μου, σε σύγκριση με τα άλλα παιδιά, δυσκολεύεται να ολοκληρώσει μια δραστηριότητα επειδή φαίνεται αφηρημένο και η προσοχή του επηρεάζεται από όσα συμβαίνουν γύρω του».

    Συχνά συμβαίνει η προσοχή των παιδιών στην τάξη να διασπάται από εξωτερικά ερεθίσματα, γεγονός που επηρεάζει την ικανότητα συγκέντρωσής τους. Το παιδί δυσκολεύεται να φέρει εις πέρας τις δραστηριότητες που του δίνονται και κατ' επέκταση αποκτά εκπαιδευτικά κενά.

    Η έγκαιρη παρέμβαση Εργοθεραπευτή είναι απαραίτητη για να μπορέσει το παιδί να αποκτήσει αυτή τη δεξιότητα για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του σχολικού πλαισίου.