Δυσφαγια

Η λήψη τροφής από το στόμα εξυπηρετεί αφενός μεν τη θρέψη και ενυδάτωση, αφετέρου δε συμβάλλει στη απόλαυση της ζωής και στην κοινωνική ενσωμάτωση (παιδικός σταθμός, πάρτυ, νηπιαγωγείο). Η διαταραχή της αναφέρεται ως δυσφαγία. Τις παιδικές δυσφαγίες τις συναντάμε ως οξείες, χρόνιες σταθερές ή χρόνιες εξελισσόμενες και θα πρέπει πάντα να αξιολογούνται σε σχέση με τη συνολική ανάπτυξη του παιδιού.

Η θεωρία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης προσπαθεί να εξηγήσει ήπια έως μέτρια προβλήματα στη μάθηση και στη συμπεριφορά των παιδιών, ιδιαίτερα τα προβλήματα εκείνα που δεν οφείλονται σε καθεαυτή βλάβη του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.

Τα αίτια μπορεί να είναι:

  1. Ρινικά, φαρυγγικά
  2. Στοματικά και στοματοφαρυγγικά
  3. Οισοφαγικά
  4. Νευρογενή
  5. Ψυχογενή


Η δυσφαγία ανεξαρτήτου αιτίας αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για το παιδί και όλη την οικογένεια (άρνηση λήψης, πνιγμός, εμετοί, εντάσεις, θυμός κ.λ.π.). Όσο πιο νωρίς ξεκινήσει η αξιολόγηση και η θεραπευτική παρέμβαση, τόσο πιο γρήγορο είναι το αποτέλεσμα. Απαιτείται υπομονή, επιμονή και συνεργασία θεραπευτή, οικογένειας και ιατρών που παρακολουθούν το παιδί. Εφαρμόζοντας ειδικές τεχνικές σε συνεργασία με τον γονέα ανοίγουμε το δρόμο ώστε το παιδί μας να μπορέσει να ξεπεράσει αυτό που συμβαίνει. Παράλληλα απαραίτητη κρίνεται η στήριξη και η φροντίδα όλης της οικογένειας.