Διαταραχες Φωνησης – Δυσφωνια

Πρόκειται για διαταραχή της φωνητικής λειτουργίας επηρεάζοντας τα χαρακτηριστικά της φωνής ( χροιά, ένταση, ύψος ). Η περιγραφή του προβλήματος και η αξιολόγηση περιλαμβάνει το μηχανισμό αναπνοής, τη λειτουργία των φωνητικών χορδών και την ικανότητα της διατήρησης ή αλλαγής της συχνότητας των δονήσεων των φωνητικών χορδών από φωνίατρο ή ωτορινολαρυγγολόγο.


Οι διαταραχές της φώνησης διακρίνονται σε δύο κατηγορίες :

A. Οργανικές διαταραχές φώνησης που περιλαμβάνουν:
  1. Παθολογία του λάρυγγα ( λαρυγγίτιδα, κύστες φωνητικών χορδών, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση)
  2. Ανατομικές ανωμαλίες ( ανατομικές δυσμορφίες εκ γενετής, τραύμα ή κάκωση του λάρυγγα)
  3. Νευρογενείς διαταραχές ( νόσος του Parkinson, σκλήρυνση κατά πλάκας )
  4. Ενδοκρινολογικές διαταραχές (υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός )

B. Μη οργανικές διαταραχές φώνησης που περιλαμβάνουν:
  1. Υπερκινητική δυσφωνία: προκαλείται λόγω κακής χρήσης και κατάχρησης του φωνητικού συστήματος που μπορεί να οδηγήσει σε φωνητικά οζίδια, οίδημα Reinke, πολύποδες των φωνητικών χορδών και σε έλκη εξ΄επαφής
  2. Ψυχογενείς δυσφωνίες: όπως ηβιφωνία (αλλαγή φωνής κατά την εφηβεία)


Πριν από την έναρξη οποιασδήποτε θεραπείας πραγματοποιείται ενδοσκόπηση του λάρυγγα από την μύτη ή το στόμα και καταγραφή της εικόνας για την σύγκριση μετά την θεραπεία.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:
  1. Εκμάθηση σωστού τρόπου αναπνοής (διαφραγματική αναπνοή)
  2. Εκπαίδευση στη φωνητική υγιεινή
  3. Στοματοκινητικές ασκήσεις για τη βελτίωση της ποιότητας της φωνής